Korzystając z dnia wolnego, dzięki któremu można było sobie przedłużyć weekend, wybrałem się do tereny łemkowskie, czyli do Beskidu Niskiego, jako, że pamiętam jego niską popularność wśród turystów, a co za tym idzie jest to idealne miejsce, żeby przechadzać się po lesie w spokoju.
Oczywiście są miejsca bardziej popularne, ale zasadniczo teren takiego Magurskiego Parku Narodowego jest jednym z bardziej dzikich i mniej schodzonych miejsc. Dlatego właśnie pasmo Magury poszło na pierwszy ogień i muszę przyznać, że jak na jeden z głównych szlaków, było wyjątkowo mało uczęszczane. Spotkałem tam osób sztuk 3. Może dlatego, że pogoda też nie była zbyt zachęcająca, ale za to mgła między drzewami robiła klimat.
Jeśli macie ochotę na duże natężenie atrakcji na małym obszarze, polecam ścieżkę dydaktyczną w okolicy Folusza. Jest tam wodospad
a także bardzo ciekawe obrośnięte formy skalne.
O czym powinniście pamiętać w przypadku Beskidu Niskiego? Podobnie jak w Bieszczadach jest dużo błota i gliny, a ponad to jest dość dziko, także przepustowość szlaków może się różnić w zależności od warunków pogodowych :)
Z uwagi na to, że mieszkałem w drewnianym domku, który jednak miał pewne ograniczenia, postanowiłem przygotować jedzenie wcześniej i aby nie dźwigać za dużo skorzystałem z doświadczeń zdobywców z XIX wieku.
Na początku drugiej połowy Niemcy wymyśliły coś co nazwali ebrwurst. Był to rodzaj kiełbasy, który rozpuszczało się w wodzie tworząc grochówkę.
Przepis bardzo się spodobał, bo niedługo później, czyli pod koniec XIX wieku w poradniku dla poszukiwaczy złota na Alasce jako niezbędne wyposażenie znajdują się tabletki zupy w kilku opcjach, w tym soczewicowa. To nic innego jak erbwurst, ale w plasterkach. Postanowiłem przyrządzić takowe według metody sprzed 100 lat.
Przepis bardzo się spodobał, bo niedługo później, czyli pod koniec XIX wieku w poradniku dla poszukiwaczy złota na Alasce jako niezbędne wyposażenie znajdują się tabletki zupy w kilku opcjach, w tym soczewicowa. To nic innego jak erbwurst, ale w plasterkach. Postanowiłem przyrządzić takowe według metody sprzed 100 lat.
Składniki:
- soczewica czerwona
- bazylia
- sól
- jakiś tłuszcz w kostce
- bazylia
- sól
- jakiś tłuszcz w kostce
Wykonanie:
Soczewicę gotujemy 15 min. Odsączamy i blendujemy na gładką masę.
Rozsmarowujemy na blaszce, którą wkładamy do piekarnika nastawionego na minimum i czekamy aż mocno popęka, co zasadniczo oznacza, że została wysuszona.
Blendujemy na proszek.
Dodajemy przyprawy.
Roztapiamy tłuszcz i dodajemy po trochu cały czas ugniatając, aż przestanie się sypać.
Wkładamy masę do foremek na lód, a ją do lodówki.
Tak przygotowane kostki wystarczy rozpuścić w gorącej wodzie. Na surowo też można jeść, ale nie polecam.
Dodajemy przyprawy.
Roztapiamy tłuszcz i dodajemy po trochu cały czas ugniatając, aż przestanie się sypać.
Wkładamy masę do foremek na lód, a ją do lodówki.
Tak przygotowane kostki wystarczy rozpuścić w gorącej wodzie. Na surowo też można jeść, ale nie polecam.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz