Pinsa z pędami chmielu

Podobno pędy chmielu są najdroższym warzywem świata osiągając cenę 1000 Euro za kilogram. Ja wlazłem w jakieś krzaczory i nazbierałem za free.

Nie wiedziałem co z nimi zrobić, więc niczym ten słynny żart o budce na PKS w Białymstoku, z cblebem.

Składniki:

- pinsa, ale może być kromka chleba

- pędy chmielu

- czosnek

Wykonanie:

Czosnek obieramy i kroimy w plasterki. 

Pędy kroimy na kilkucentymetrowe kawałki. 

Podsmażamy razem i kładziemy na podpieczone pieczywo. 

Turbo szybki makaron azjatycki

Prościej się chyba nie da. Przy czym dostajemy bardzo dobry stosunek włożonej pracy do efektu. Azja się zawsze dobrze sprzedaje, a smażona Azja jeszcze lepiej :)
W gościach jestem, więc postanowiłem pokazać prosty przepis do ponownego wykorzystania. Kiełki to jedna z rzeczy, które stosunkowo najczęściej leżą w sklepowych "biedaszybach"  (koszach z żywnością o zbliżającym się terminie ważności).

Składniki:

- makaron ryżowy

- kiełki stir fry
- sos sojowy
- inne ulubione przyprawy - ja daję chilli

Wykonanie:

Makaron przełamać na pół i przygotować według przepisu na opakowaniu.
Kiełki podsmażyć na oleju.
Dodać makaron, zalać sosem sojowym i chwilę smażyć.

Rurki z kiszonym czosnkiem niedźwiedzim

Jest taka roślina czosnek niedźwiedzi. Nazwa pochodzi od przekonania, że stanowi on pierwszy posiłek budzącego się ze snu niedźwiedzia, który wzmacnia się za pomocą jego zdrowotnych właściwości, a właściwości to on ma. Wspomaga odporność, działa przeciwgrzybicznie i jak naturalny antybiotyk. Z uwagi na wiarę, że niedźwiedź jest człowiekiem zaklętym w skórę zwierzęcia, to uznano, że musi mieć podobne upodobania.

Problem z tym antybiotykiem jest taki, że jego historia pokazuje słabość demokracji. Kiedy Francuzi za pomocą gilotyny obalili monarchię i przypomnieli światu o ustroju republikańskim mieli trochę inną wizję. Tym czasem w demokracji elity mają się dobrze i tak jak można sobie robić co się chce na wyspie miliardera, jeśli ma się wystarczająco dużo pieniędzy, tak okazuje się, że w przypadku osób o wystarczającej pojemności portfela czosnek nie jest już rośliną zagrożoną i za odpowiednią opłatą można zbierać go do woli. Reszta pospólstwa takich jak ja i pewnie Ty kochany czytelniku, ma do wyboru trzy opcje:

• nie dać się złapać na nielegalnym zbieraniu,
• zbierać w Czechach (ja mam tylko 70 km),
• posadzić w ogródku.

Czosnek jest tylko wczesną wiosną, a chcemy się nim cieszyć cały rok, dlatego ja nazbierałem i ukisiłem po słoikach. Zawiozłem jeden słoik mamie na święta i jest zachwycona smakiem.

Składniki:

- liście czosnku niedźwiedziego,

- mąka

- śmietana

- sól

Wykonanie:

Czosnek pokroić na paski upchać do słoika i zalać gorącą wodą z solą w proporcjach jedna łyżka soli na litr. Zamknąć słoik i zapomnieć o tym na 2 tygodnie.

Z mąki i wody zrobić lejące się ciasto naleśnikowe. Usmażyć cienkie naleśniki.

Czosnek odsączyć i wymieszać ze śmietaną. 
Nakładać na naleśniki i zwijać w rurki.

Rożki z kiszonymi jabłkami

Dzisiaj wyjazdowo. Niby wiosna, ale w sumie jest taka paskudna pogoda, idealna na złapanie jakiejś choroby, dlatego wypada wzmocnić odporność kiszonkami. Na ulubionym kierunku migracyjnym Polaków jest takie powiedzenie One apple a day keeps doctor away, ale złośliwi mówią One apple a day, you will die anyway, co ma oznaczać, że jabłka, choć zdrowe, nie są panaceum na wszystko. Niemniej jednak postanowiłem spróbować ukisić, tym bardziej, że kisi się tylko tydzień.

Składniki:

- jabłka
- cynamon
- sól
- mąka

Wykonanie:

Jabłka trzemy na tarce o grubych oczkach, mieszamy z odrobiną cynamonu, wkładamy do słoika i zalewamy roztworem soli (1 łyżka soli na litr wody). Zamykamy i czekamy tydzień.
Z mąki i wody robimy lejące się ciasto, z którego smażymy cienkie naleśniki. Kładziemy na nie kiszone jabłka i zawijamy w rożki

Dom terroru i jedzenie z węgierskiego aresztu

Terror Haza to popularne muzeum w Budapeszcie, które upamiętnia ofiary zarówno systemu faszystowskiego, jak i komunistycznego. W budynku znajdowała się siedziba faszystowskiej organizacji strzałokrzyżowców, a po wojnie, z uwagi na to, że nie trzeba było go specjalnie przerabiać, siedziba ÁVH, czyli węgierskiej służby bezpieczeństwa.

Już na wstępie otrzymujemy mocny akcent z symbolu rewolucji 1956, gdzie dwie socjalistyczne frakcje pokłóciły się ze sobą i ta druga za pomocą armii radzieckiej doprowadziła do krwawego stłumienia protestu. Tym symbolem był czołg T-55, wtedy nowość i miał okazję przejść swój chrzest bojowy, obecnie nieużywany.

Najpierw dostajemy wprowadzenie historyczne, czyli o węgierskiej dumie narodowej, która została tak brutalnie zgaszona pozbywając ich połowy terytorium (co Węgrzy pamiętają mocno do dziś), która ostatecznie doprowadziła ich do kolaborowania z III Rzeszą.

Później historie powojenne i wystawa o węgierskich gułagach. 

Po rewolucji, próbowano w jakiś sposób zapobiec kolejnym tego typu ekscesom, dlatego nadszedł okres tzw. "gulaszowego komunizmu", którego symbolem stały się kostki smalcu. Czego, jak czego, ale tego zabraknąć nie mogło.

Oczywiście, typowe dla poprzedniej epoki elementy sztuki ukazującej scenki z życia wyższych sfer :)

Po części teoretycznej zejście do podziemi i prezentacja mikroapartamentów dla niepokornych. Gdyby Stalin wiedział, że w obecnych czasach ludzie zapłacą dużo pieniędzy, żeby w takim mieszkać, to pękłby z dumy :)

Przepis znalazłem podczas zwiedzania. Podobno śmierdział, jak szmata, smakował jeszcze lepiej. Zakładam, ze to kwestia składników, a także warunków w jakich to przygotowywano, bo mój wyszedł znacznie lepiej.

Składniki:

- makaron
- fasola
- koncentrat pomidorowy

- mak

Wykonanie:

Fasolę i makaron gotujemy. 
Mieszamy. Dodajemy koncentrat pomidorowy i mak. 
Mozemy jeszcze taką brejkę pogotować, żeby rozgotować makaron. Będzie realistyczniej.

Kalafiorowe Alfredo

Niedawno był dzień kobiet, kiedy prawie połowa dorosłej populacji kupowała kwiaty tej drugiej połowie, dlatego zrobimy coś z kwiatów. Na warsztat idzie mój ulubiony kwiat - kalafior.
Niby kwiat, a jednak dający wyjątkowo dużo możliwości kulinarnych. Dzięki swojemu kolorowi zainspirował mnie do rzymskiej klasyki - makaronu z sosem Alfredo. Oryginalnie z masłem i serem. Tu z puree z kalafiora, czyli wersja kryzysowo-dietetyczna.

Składniki:
- ulubiony makaron
- kalafior
- jakiś tłuszcz

Wykonanie:

Makaron gotujemy według przepisu na opakowaniu.
Kalafior gotujemy i blendujemy z tłuszczem.
Mieszamy z makaronem.                      

Kizaca

Jest takie państwo Angola w Afryce. Oprócz tego, że ich flaga powoduje szybsze bicie serca u Polaków od 2 lat, to znana jest z tego, że jest wyniszczona przez wojny. O co wojny? O władzę, bo to wojny domowe. Jak tylko udało się w miarę oddzielić od Portugalii, gdzie nie pomógł ostatni kwik osadników portugalskich, różne frakcje chciały ugrać coś dla siebie. Trochę się pobiły, potem było trochę mono partyjnej autokracji, a w końcu chcieli się dogadać i zrobili wybory. nad ich uczciwością czuwał ONZ. Jak to w wyborach, jedni wygrali, a inni przegrali. Ci co przegrali się obrazili i wywołali wojnę, potem tych wojen było kilka i tak w sumie jest do dziś. Nawet w Jugosławii, gdzie już dawno nie ma działań wojennych nikt nie sprzątnął wszystkich min. Tym bardziej w Angoli, gdzie cały czas gdzieś się biją. Efekt taki, że niespecjalnie jest gdzie i opłaca się uprawiać rolę. Danie najczęściej jest z casavy, ale bywa też z kapuchy i szpinaku.

Składniki:

- szpinak
- cebula
- orzeszki ziemne

Wykonanie:

Orzeszki gotujemy w wodzie aż lekko zmiękną.
Cebulę kroimy i podsmażamy. Dodajemy szpinak i trochę smażymy pod przykryciem.
Dodajemy orzeszki wraz z wodą, w której się gotowały i chwilę dusimy.
Podajemy z ryżem.

Rysianka i burgery niekapki

W robocie mamy taką grupę wycieczkową, głównie o charakterze górskim. Z tym, że większość jest z Wrocławia. Grupa nie jest zbyt liczna, bo z jakiegoś powodu są obawy co do organizowanych przeze mnie wycieczek,  bo nikt nigdy nie wie, czy żartuję, kiedy mówię, że nocleg będzie w opuszczonym szałasie:)

W każdym razie jako śląski gospodarz zabrałem grupę na takie śląskie must see, czyli tam, gdzie spędza czas pół Śląska - halę Rysiankę. Dla mnie to nic specjalnego, ale chciałem dla niektórych był to pierwszy raz i choć było naprawdę tłoczno, to dzięki pogodzie, również urokliwie? Podczas gdy na dole było szaroburo, u góry było biało.

Przy dobrej pogodzie widać też Tatry i zawsze powtarzam, że jest to najlepsza odległość, z jakiej się je podziwia :D

Teren jest tam na tyle "plastyczny", że można uniknąć tłumów i iść poza szlakiem, co ma swoje minusy, w postaci niewydeptanych ścieżek, ale brak ludzi wynagradza te drobne niedogodności.

Oczywiście nie byłbym sobą, gdybym nie przygotował prowiantu, dlatego tym razem postawiłem na coś pożywnego, ale jednocześnie wygodnego w użyciu. 
Z burgerami to jest tak, że ich wnętrze wylatuje podczas jedzenia i są na to różne patenty, a nawet słyszałem o konferencji naukowej w Japonii, która była skupiona na naukowym podejściu do odpowiedniego jedzenia, ale ja postanowiłem zamknąć zawartość w cieście.
Oczywiście nie wszystko można do niego włożyć i trzeba uważać, żeby soki nie rozmiękczyły bułki, ale zasadniczo, ciasto trzyma wszystko w kupie.

Składniki:

- mąka
- drożdże
- olej
- jakieś burgery
- dodatki

Wykonanie:

Z drożdży robimy rozczyn.
Dodajemy do mąki, dodajemy trochę oleju i wody, a następnie ugniatamy ciasto drożdżowe.
Kiedy wyrośnie, bierzemy placki, wkładamy do nich burgera z dodatkami, zamykamy bułę i pieczemy w piekarniku nastawionym do poziomu 180 stopni Celsjusza.

Przy okazji uraczyłem uczestników wycieczki moimi, już niekryzysowymi trzyskładnikowymi fit donutami brownie, z banana, masła orzechowego i kakao, na punkcie których oszalałem :)

Dostarczając zamiejscowym atrakcji, zawiozłem ich jeszcze do Bielska na słynne hot dogi z pieczarkami, czyli relikt epoki Wilczka.

Groch z kapustą w innym wydaniu

Lecąc klasykiem:
- Niech złączą się nasze dania. Łazanki!
- Groch z kapustą!
- Z waszych połączonych mocy powstaję ja, takie coś!

Składniki:

- makaron z mąki z grochu
- kapusta kiszona
- cebula
- pieczarki

Wykonanie:

Makaron gotujemy według przepisu na opakowaniu.
Kapustę kroimy i płuczemy.
Cebulę kroimy w drobną kostkę i podsmażamy z cebulą.
Dodajemy kapustę i podsmażamy.
Mieszamy z makaronem.

Kraina Simony Kossak i podlaskie tofu

Wybrałem się do Puszczy Białowieskiej, czyli do miejsca, które słynie z Żubrów i nie mówimy o piwie, którego targetem są przedstawiciele klasy robotniczej. Mowa o wielkich ssakach, które i tak, przez myśliwych, mylone są z dzikami.

Generalnie, jak się tam poszwendacie przez 2 godziny i nie spotkacie Żubra, to znaczy, że mieliście pecha. Aczkolwiek znacznie częściej możecie tam spotkać Żandarmerię Wojskową.

Szwendać jest się gdzie. Np. istnieje tam najstarsza leśna ścieżka przyrodnicza w Polsce, wytyczona w latach 70-tych.

Jest też polana zwana miejscem mocy. Podobno ma oddziaływać na ludzi jakąś energią.

Jakbyście energii nie czuli, to sponsor tabliczek Wam w tym może pomóc :)

Oczywiście Białowieża zawdzięcza swoją sławę Simonie Kossak, z tych Kossaków. W przeciwieństwie do reszty rodziny nie pojawił się u niej talent artystyczny, za to zajęła się nauką na tyle dobrze, że ta zawdzięcza jej bardzo dużo. Oto "Dziedzinka" czyli leśniczówka, w której mieszkała podczas swoich badań i skąd pochodzą wszystkie znane zdjęcia, w tym to z dzikiem.

Nie będzie przesadą jeśli stwierdzę, że jest to jeden z lepiej odrestaurowanych starych dworców jakie widziałem. 

Ciekawostka:

W tym budynku mieściło się kiedyś Gestapo i dziadek mojego kolegi, korzystając z faktu, że był bardzo chudy, uciekł stąd przeciskając się przez kraty, o czym nawet można wyczytać w książce historycznej.

Niedaleko znajduje się pałac gubernatora, który zajmował się okręgiem grodzieńskim podczas zaborów. Obecnie atrakcja fotograficzna.

Natomiast mi przypadła do gustu bardziej lokalna społeczna zabudowa.

Oczywiście danie, które przedstawię, nie nazywa się tofu tylko kisiel owsiany, ale robi się je prawie tak samo jak tofu birmańskie. W każdym razie widnieje na liście produktów regionalnych na stronie rządowej.

Składniki:

- płatki owsiane

- woda

Wykonanie:

Płatki blendujemy na mąkę i zalewamy wodą w stosunku 1:2. Odstawiamy w ciepłe miejsce na 12 h.
Po 12 h dodajemy jeszcze trochę wody i odstawiamy na kolejne 12 h. 
Wlewamy do garnka, doprowadzamy do wrzenia i gotujemy, CAŁY CZAS mieszając, aż zgęstnieje.
Wlewamy do foremki i czekamy aż stężeje. 
Podajemy ze składnikami słodkimi lub wytrawnymi.