Pierogi z młodymi liśćmi buku i grzybami

Może nie zawsze wygląda, patrząc na termometr, ale jest wiosna. Bardziej widać w lesie, kiedy wszystko zielenieje. Najpierw pojawiają się pąki, które też są jadalne, ale teraz skupimy się na liściach. Te stare bywają twarde, ale młode są całkiem smaczne. Nie wszystkie, ale taki buk, czy lipa to jeść śmiało.

Wybrałem się do lasu i nazbierałem trochę. Postanowiłem wzbogacić ich smak innymi płodami leśnymi, w postaci kurek, które miałem zasuszone z zeszłego roku i orzechów, również z zeszłego roku, ale nie suszonych.

Choć nie jestem fanatykiem pierogów (choć lubię), to na szybko wymyśliłem taką postać dania, oczywiście z parzonej mąki.

Składniki:

- młode liście buku
- kurki suszone

- orzechy laskowe
- mąka pszenna

Wykonanie:

Kurki zalewamy wrzącą wodą i odstawiamy na godzinę.
Orzechy rozłupujemy i kroimy w kawałki.

Kurki smażymy na patelni, dodajemy orzechy i pokrojone liście buku, podlewamy delikatnie wodą z kurek i chwilę dusimy.

Mąkę zalewamy wrzącą wodą, aby zrobił nam się taki glucik. Dosypujemy więcej mąki i wyrabiamy ciasto na pierogi takie, żeby można było je spokojnie rozwałkować.

Wykrajamy kółka, do których za pomocą łyżki wkładamy farsz z liści. Zlepiamy pierogi i gotujemy aż wypłyną.

Ogórki małosolne na sucho

Sezon grillowy rozpoczęty kiełbasianą dyspensą i promocją w markecie na browary (12 + 12), a do tego upał za oknem (przez upał rozumiem temperaturę 24 +), dlatego przepis idealny na tą porę. 

Już dawno miałem ochotę go wypróbować, ale w końcu nadarzyła się okazja. Kto wie, być może w obliczu zmieniającego się klimatu i niedoborów wody, takie przepisy będą uskuteczniane u większości społeczeństwa.

Składniki:

- ogórki
- sól
- czosnek

Wykonanie:

Ogórki nacinamy z dwóch stron.

Nacieramy solą i umieszczamy w szczelnym pojemniku z pokrojonym czosnkiem. 

Przechowywać w chłodnym miejscu i od czasu do czasu przemieszać używając pojemnika jak grzechotki. Po 3 dniach już są gotowe.

Anzac buiscits i zdalny marsz wojskowy

W miniony weekend postanowiłem wziąć udział w wydarzeniu Zdalny Marsz Wojskowy. Można było wystartować w kilku kategoriach:

• Open: W dowolnym stroju + plecak o wadze minimum 10 kg.
• Military: W mundurze, przy czym obowiązuje zasada z służb specjalnych o dowolnym mieszaniu rodzajów kamuflażu + plecak o wadze minimum 10 kg.
• Recon: Wymagania jak w Military, ale dodatkowo należy spędzić noc w terenie bez namiotu i drugiego dnia pokonać ten sam dystans.
• Family: dla rodzin z dziećmi. Minimalny dystans 1 km. Ponieważ marsz z dzieciakami czasem oznacza noszenie nie tylko swojego plecaka, ale też plecak towarzysza, brak wymogu co do wagi plecaka. Brak wymogów co do stroju. 

Dystans 25 lub 50 km.

Ja oczywiście wziąłem udział w kategorii Recon :)

Trasa biegła leśnymi drogami i starymi torami kolejowymi. Choć starałem się wybrać spokojną trasę, na jednej z leśnych dróg odbywał się wyścig kolarski i przy tej okazji pozdrawiam wszystkich kolarzy, którzy mnie pozdrawiali gestem ręki.

Poza tym raczej spokojnie 

a także malowniczo, zwłaszcza na torach.

Oczywiście musiałem zadbać o dobry prowiant także posłużyłem się militarną kuchnią. 
ANZAC czyli Australian and New Zealand Army Corps, które obchodziły swoje święto w weekend, były jednostkami, które walczyły po stronie Ententy w I Wojnie Światowej. 

Żołnierze, jak to żołnierze byli skazani na ciastka/suchary, o czym mówi nawet cytat w książce o Anzac:

Łatwo wyobrazić sobie suchary bez armii, ale armii bez sucharów – nigdy.

Część z nich niespecjalnie była zadowolona z tych, które otrzymywali na froncie, dlatego krewni wysyłali im trochę lepsze. Oprócz tego, że musiały smakować i być pożywne, to jeszcze musiały wytrzymać długi transport. Tak się narodziły ciasteczka Anzac. Wysyłano tylko część, bo większość pieczono i sprzedawano, aby zgromadzić fundusze na walczących. Zmodyfikowano trochę przepis i twarde suchary z dziurkami ułatwiającymi kruszenie poszły w stronę szkockich słodkich ciastek owsianych. Ja zrobiłem coś pomiędzy.

Składniki:

- płatki owsiane
- margaryna
- mąka
- wiórki kokosowe

Wykonanie:

Płatki owsiane moczymy we wrzątku. Odcedzamy i dodajemy margarynę w stosunku pół kostki na 250 g płatków. Dosypujemy 3-4 łyżki mąki i 2 łyżki wiórek. Ugniatamy.
Formujemy płaskie ciastka i pieczemy w temperaturze 180 stopnic Celsjusza, aż się zarumienią.

Pinsa z pędami chmielu

Podobno pędy chmielu są najdroższym warzywem świata osiągając cenę 1000 Euro za kilogram. Ja wlazłem w jakieś krzaczory i nazbierałem za free.

Nie wiedziałem co z nimi zrobić, więc niczym ten słynny żart o budce na PKS w Białymstoku, z cblebem.

Składniki:

- pinsa, ale może być kromka chleba

- pędy chmielu

- czosnek

Wykonanie:

Czosnek obieramy i kroimy w plasterki. 

Pędy kroimy na kilkucentymetrowe kawałki. 

Podsmażamy razem i kładziemy na podpieczone pieczywo. 

Turbo szybki makaron azjatycki

Prościej się chyba nie da. Przy czym dostajemy bardzo dobry stosunek włożonej pracy do efektu. Azja się zawsze dobrze sprzedaje, a smażona Azja jeszcze lepiej :)
W gościach jestem, więc postanowiłem pokazać prosty przepis do ponownego wykorzystania. Kiełki to jedna z rzeczy, które stosunkowo najczęściej leżą w sklepowych "biedaszybach"  (koszach z żywnością o zbliżającym się terminie ważności).

Składniki:

- makaron ryżowy

- kiełki stir fry
- sos sojowy
- inne ulubione przyprawy - ja daję chilli

Wykonanie:

Makaron przełamać na pół i przygotować według przepisu na opakowaniu.
Kiełki podsmażyć na oleju.
Dodać makaron, zalać sosem sojowym i chwilę smażyć.

Rurki z kiszonym czosnkiem niedźwiedzim

Jest taka roślina czosnek niedźwiedzi. Nazwa pochodzi od przekonania, że stanowi on pierwszy posiłek budzącego się ze snu niedźwiedzia, który wzmacnia się za pomocą jego zdrowotnych właściwości, a właściwości to on ma. Wspomaga odporność, działa przeciwgrzybicznie i jak naturalny antybiotyk. Z uwagi na wiarę, że niedźwiedź jest człowiekiem zaklętym w skórę zwierzęcia, to uznano, że musi mieć podobne upodobania.

Problem z tym antybiotykiem jest taki, że jego historia pokazuje słabość demokracji. Kiedy Francuzi za pomocą gilotyny obalili monarchię i przypomnieli światu o ustroju republikańskim mieli trochę inną wizję. Tym czasem w demokracji elity mają się dobrze i tak jak można sobie robić co się chce na wyspie miliardera, jeśli ma się wystarczająco dużo pieniędzy, tak okazuje się, że w przypadku osób o wystarczającej pojemności portfela czosnek nie jest już rośliną zagrożoną i za odpowiednią opłatą można zbierać go do woli. Reszta pospólstwa takich jak ja i pewnie Ty kochany czytelniku, ma do wyboru trzy opcje:

• nie dać się złapać na nielegalnym zbieraniu,
• zbierać w Czechach (ja mam tylko 70 km),
• posadzić w ogródku.

Czosnek jest tylko wczesną wiosną, a chcemy się nim cieszyć cały rok, dlatego ja nazbierałem i ukisiłem po słoikach. Zawiozłem jeden słoik mamie na święta i jest zachwycona smakiem.

Składniki:

- liście czosnku niedźwiedziego,

- mąka

- śmietana

- sól

Wykonanie:

Czosnek pokroić na paski upchać do słoika i zalać gorącą wodą z solą w proporcjach jedna łyżka soli na litr. Zamknąć słoik i zapomnieć o tym na 2 tygodnie.

Z mąki i wody zrobić lejące się ciasto naleśnikowe. Usmażyć cienkie naleśniki.

Czosnek odsączyć i wymieszać ze śmietaną. 
Nakładać na naleśniki i zwijać w rurki.

Rożki z kiszonymi jabłkami

Dzisiaj wyjazdowo. Niby wiosna, ale w sumie jest taka paskudna pogoda, idealna na złapanie jakiejś choroby, dlatego wypada wzmocnić odporność kiszonkami. Na ulubionym kierunku migracyjnym Polaków jest takie powiedzenie One apple a day keeps doctor away, ale złośliwi mówią One apple a day, you will die anyway, co ma oznaczać, że jabłka, choć zdrowe, nie są panaceum na wszystko. Niemniej jednak postanowiłem spróbować ukisić, tym bardziej, że kisi się tylko tydzień.

Składniki:

- jabłka
- cynamon
- sól
- mąka

Wykonanie:

Jabłka trzemy na tarce o grubych oczkach, mieszamy z odrobiną cynamonu, wkładamy do słoika i zalewamy roztworem soli (1 łyżka soli na litr wody). Zamykamy i czekamy tydzień.
Z mąki i wody robimy lejące się ciasto, z którego smażymy cienkie naleśniki. Kładziemy na nie kiszone jabłka i zawijamy w rożki

Dom terroru i jedzenie z węgierskiego aresztu

Terror Haza to popularne muzeum w Budapeszcie, które upamiętnia ofiary zarówno systemu faszystowskiego, jak i komunistycznego. W budynku znajdowała się siedziba faszystowskiej organizacji strzałokrzyżowców, a po wojnie, z uwagi na to, że nie trzeba było go specjalnie przerabiać, siedziba ÁVH, czyli węgierskiej służby bezpieczeństwa.

Już na wstępie otrzymujemy mocny akcent z symbolu rewolucji 1956, gdzie dwie socjalistyczne frakcje pokłóciły się ze sobą i ta druga za pomocą armii radzieckiej doprowadziła do krwawego stłumienia protestu. Tym symbolem był czołg T-55, wtedy nowość i miał okazję przejść swój chrzest bojowy, obecnie nieużywany.

Najpierw dostajemy wprowadzenie historyczne, czyli o węgierskiej dumie narodowej, która została tak brutalnie zgaszona pozbywając ich połowy terytorium (co Węgrzy pamiętają mocno do dziś), która ostatecznie doprowadziła ich do kolaborowania z III Rzeszą.

Później historie powojenne i wystawa o węgierskich gułagach. 

Po rewolucji, próbowano w jakiś sposób zapobiec kolejnym tego typu ekscesom, dlatego nadszedł okres tzw. "gulaszowego komunizmu", którego symbolem stały się kostki smalcu. Czego, jak czego, ale tego zabraknąć nie mogło.

Oczywiście, typowe dla poprzedniej epoki elementy sztuki ukazującej scenki z życia wyższych sfer :)

Po części teoretycznej zejście do podziemi i prezentacja mikroapartamentów dla niepokornych. Gdyby Stalin wiedział, że w obecnych czasach ludzie zapłacą dużo pieniędzy, żeby w takim mieszkać, to pękłby z dumy :)

Przepis znalazłem podczas zwiedzania. Podobno śmierdział, jak szmata, smakował jeszcze lepiej. Zakładam, ze to kwestia składników, a także warunków w jakich to przygotowywano, bo mój wyszedł znacznie lepiej.

Składniki:

- makaron
- fasola
- koncentrat pomidorowy

- mak

Wykonanie:

Fasolę i makaron gotujemy. 
Mieszamy. Dodajemy koncentrat pomidorowy i mak. 
Mozemy jeszcze taką brejkę pogotować, żeby rozgotować makaron. Będzie realistyczniej.

Kalafiorowe Alfredo

Niedawno był dzień kobiet, kiedy prawie połowa dorosłej populacji kupowała kwiaty tej drugiej połowie, dlatego zrobimy coś z kwiatów. Na warsztat idzie mój ulubiony kwiat - kalafior.
Niby kwiat, a jednak dający wyjątkowo dużo możliwości kulinarnych. Dzięki swojemu kolorowi zainspirował mnie do rzymskiej klasyki - makaronu z sosem Alfredo. Oryginalnie z masłem i serem. Tu z puree z kalafiora, czyli wersja kryzysowo-dietetyczna.

Składniki:
- ulubiony makaron
- kalafior
- jakiś tłuszcz

Wykonanie:

Makaron gotujemy według przepisu na opakowaniu.
Kalafior gotujemy i blendujemy z tłuszczem.
Mieszamy z makaronem.                      

Kizaca

Jest takie państwo Angola w Afryce. Oprócz tego, że ich flaga powoduje szybsze bicie serca u Polaków od 2 lat, to znana jest z tego, że jest wyniszczona przez wojny. O co wojny? O władzę, bo to wojny domowe. Jak tylko udało się w miarę oddzielić od Portugalii, gdzie nie pomógł ostatni kwik osadników portugalskich, różne frakcje chciały ugrać coś dla siebie. Trochę się pobiły, potem było trochę mono partyjnej autokracji, a w końcu chcieli się dogadać i zrobili wybory. nad ich uczciwością czuwał ONZ. Jak to w wyborach, jedni wygrali, a inni przegrali. Ci co przegrali się obrazili i wywołali wojnę, potem tych wojen było kilka i tak w sumie jest do dziś. Nawet w Jugosławii, gdzie już dawno nie ma działań wojennych nikt nie sprzątnął wszystkich min. Tym bardziej w Angoli, gdzie cały czas gdzieś się biją. Efekt taki, że niespecjalnie jest gdzie i opłaca się uprawiać rolę. Danie najczęściej jest z casavy, ale bywa też z kapuchy i szpinaku.

Składniki:

- szpinak
- cebula
- orzeszki ziemne

Wykonanie:

Orzeszki gotujemy w wodzie aż lekko zmiękną.
Cebulę kroimy i podsmażamy. Dodajemy szpinak i trochę smażymy pod przykryciem.
Dodajemy orzeszki wraz z wodą, w której się gotowały i chwilę dusimy.
Podajemy z ryżem.